مسائل اقتصادی مطرح شده در مستند تبلیغاتی میرحسین موسوی نامزد دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری که شنبه شب از سیما پخش شد، همچنان بر پایه انتقاد از محورهای اقتصادی میچرخید در حالی که در پس این انتقادها، همچنان هیچ طرح و برنامهای وجود نداشت.
به گزارش رجانیوز، نکته جالب توجه در این میان که شاید اعضای ستاد موسوی هم به آن توجه نکردند، تاکید افرادی بود که در این برنامه از "بیکاری"در رنج بودند و از این رنج در برابر دوربین، شکایت به این کاندیدای انتخابات می بردند.
فارغ از "فیلم" بودن یا نبودن بخشهایی از این مستند، گفتوگوهای انجام شده از سوی مردم در این برنامه به خوبی نشان میدهدکه "بیکاری"، مهمترین مشکلی است که مردم ، به ویژه در شهرستانها با آن دست به گریبان هستند؛ واقعیتی که دولت نهم در همان ابتدای فعالیت،آن را هدفگذاری و در قالب طرح هایی چون "بنگاه های زودبازده" عملیاتی کرد.
با این حال، اگرچه رفتارهای اقتصادی اینچنینی دولت نهم با حملات تند برخی اقتصاددانها همراه بود، احمدینژاد به بهای استعفای رئیس کل بانک مرکزیاش، پای آن ایستاد و توانست نرخ بیکاری را تا مرز یک رقمی شدن پایین بیاورد.
این درحالی است که مطابق ابتداییترین تئوریهای اقتصادی، هدفگذاری افزایش اشتغال در اقتصاد، هزینه افزایش تورم را در پی دارد.
این هزینه البته بهواسطه بحران اقتصادی و قحطی جهانی تشدید شد و به طور دفعی نرخ تورم در داخل کشورمان را که در 2 سال ابتدایی فعالیت دولت تا حدود 12درصد کاهش یافته بود، به 25 رساند.
با این حال، در فیلم مستند دیروز موسوی هیچ یک از مردم و یا حتی هنرپیشگان، سخن از تورم نگفتند و همگی از "بیکاری" شکایت میکردند.
به این ترتیب مشخص است که اگر احمدینژاد در دولت خود به توصیه ها و انتقادهای غیرکارشناسانه برخی اقتصاددانها و رسانه ها توجه می کرد، اکنون کشور با حجم بیشتری از بیکارانی که در دولت اصلاحات از شغل محروم مانده بودند، مواجه بود و کارگردانان مستند موسوی البته از این راه شاید بهتر می توانستند برای جمع کردن آراء سیاهنمایی کنند.
مشکل بیکاری در کشور ما همواره به عنوان یکی از مشکلات اصلی جوانان کشور مطرح بوده است و اختصاص به یک دولت خاص ندارد، اما با این حال، مستندات مرکز آمار مبنی بر کاهش نرخ بیکاری در دولت نهم در مقایسه با دولت گذشته، روند رو به اصلاح را نشان میدهد.
نرخ بیکاری دولت اصلاحات 12،8 درصد، دولت نهم 10،9 درصد
براساس این آمار، متوسط نرخ بیکاری کشور طی 8 سال دولت خاتمی بیش از 12،8 درصد بوده است که این رقم در چهار سال دولت احمدی نژاد به 10،9 درصد کاهش یافته است.
بنابراین گزارش، نرخ بیکاری (جمعیت10 ساله و بیشتر برحسب مناطق شهری و روستایی) در کشور طی سالهای 1376 تا 1379 به ترتیب 13،1 درصد، 12،5 درصد، 13،5 درصد و 14،3 درصد بوده است که با این حساب، متوسط نرخ بیکاری در کشور طی 4 سال اول دولت خاتمی 13،3 درصد میشود که 2،4 درصد بالاتر از متوسط نرخ بیکاری در 4 سال دولت احمدینژاد است.
درعین حال، طی 12 سال بالاترین نرخ بیکاری در کشور در سال 1379 با رقم 3/14 درصد ثبت شده است.
مستندات مرکز آمار ایران به خوبی نشان میدهد که متوسط نرخ بیکاری در 4 سال دوم دولت اصلاحات نیز 12،2 درصد میشود که 1،3 درصد بالاتر از متوسط نرخ بیکاری در دولت نهم است.
بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در کشور طی سالهای 1384 تا 87 به ترتیب 11،5 درصد، 11،3 درصد، 10،5 درصد و 10،4 درصد بوده است که روند کاهشی آن طی این سالها کاملاً محسوس است.
بر اساس آمارهای موجود در مرکز آمار ایران از نرخ بیکاری فصلی در کشور، بالاترین نرخ بیکاری فصلی طی 8 سال گذشته 14،7 درصد در زمستان سال 1380 بوده است و در 4 سال دوم دولت اصلاحات به هیچ عنوان شاهد نرخ بیکاری تک رقمی نبودیم.
این در حالی است که نرخ بیکاری فصلی در دولت نهم به پایین ترین رقم یعنی 9،5 درصد در پاییز سال گذشته رسید و در مجموع در این 4 سال طی چهار فصل یعنی تابستان و پاییز 1386 و بهار و پاییز 87 شاهد نرخ بیکاری تک رقمی در کشور بودیم.
نصف شدن نرخ بیکاری مناطق روستایی در دولت نهم
بر اساس مستندات مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در مناطق روستایی در دولت اصلاحات تا 13،6 درصد هم افزایش یافته بود که این رقم در دولت نهم به 6،6 تا 7،1 درصد کاهش یافت که نشان دهنده نصف شدن نرخ بیکاری در مناطق روستایی طی سالهای اخیر است.
بر اساس این گزارش، نرخ بیکاری در مناطق روستایی در سالهای 1376 تا 1379 به ترتیب 13،6 درصد، 11،7 درصد، 13درصد و 13،4 درصد بوده و در سالهای 1380 تا 1383 نیز به 13،5 درصد، 10،9 درصد، 10 درصد و 6،8 درصد رسیده است.
این در حالی است که نرخ بیکاری در مناطق روستایی در سالهای 1384 تا 1386 به ترتیب 7،1 درصد و 6،6 درصد بوده است.
درعین حال، نرخ بیکاری در مناطق شهری در دولت اصلاحات حداکثر 14،9 درصد و حداقل 12،3 درصد بوده است که این ارقام در دولت احمدینژاد حداکثر 13،8 درصد و حداقل 11،5 درصد گزارش شده است.
کاهش 11 درصد نرخ بیکاری جوانان در دولت نهم
مستندات مرکز آمار ایران مسائل دیگری را روشن میسازد: نرخ بیکاری جوانان (15 تا 24 سال) که به بیش از 33،6 درصد در سال 1380 افزایش یافته بود، در سال 1386 به 22،3 درصد کاهش یافت و در فصل بهار سال 87 حتی شاهد نرخ بیکاری 20،3 درصد جوانان هم بودیم.
نرخ بیکاری جوانان (15 تا 29 سال) نیز که در دولت اصلاحات بین 19،6 تا 27،4 درصد در نوسان بود، در دولت نهم به 18،6 تا 20،8 درصد کاهش یافته است.
مستندات این گزارش از مرکز آمار ایران درباره نرخ بیکاری در کشور در آدرس اینترنتی زیر است:
http://www.sci.org.ir/portal/faces/public/sits
نرخ بیکاری ایران در سال 2008 کمتر از 62 کشور
بر اساس آمار سازمان اطلاعات مرکزی امریکا، نرخ بیکاری ایران در سال 2008 کمتر از 62 کشور جهان از جمله کشورهای اروپایی اسپانیا، صربستان و کرواسی بوده است.
در حالی سازمان اطلاعات مرکزی امریکا در گزارش خود اعلام کرده بود، نرخ بیکاری ایران در سال 2008 میلادی کمتر از نرخ بیکاری در 62 کشور جهان بوده است که منتقدان دولت در جبهه نامزدهای انتخاباتی همچنان در تلاش برای سیاهنمایی عملکرد دولت، بدون ارائه هیچگونه آمار مستند هستند به طوری که مدعیاند، ایران رتبه سوم در جهان از نظر نرخ بیکاری را به خود اختصاص داده است.
بر اساس گزارش سازمان سیا، نرخ بیکاری ایران در سال 2008 حتی از کشورهای اروپایی اسپانیا، صربستان و کرواسی کمتر بوده چرا که نرخ بیکاری این 3 کشور در سال 2008 به ترتیب 13،9 درصد، 18،8 درصد و 14،8 درصد اعلام شده است.